جمعه ۱۰ بهمن ۰۴ ۱۹:۱۶ ۵ بازديد
در سالهای اخیر، تحول چشمگیری در عادات غذایی و تقاضای مصرفکنندگان رخ داده است. گرایش به سمت مواد غذایی طبیعی، فرآورینشده و سرشار از مواد مغذی، موجب احیای محبوبیت محصولاتی مانند کره بادامزمینی، کره بادام، ارده کنجد و انواع دیگر کرههای گیاهی شده است. در قلب این تحول صنعتی، دستگاه کرهگیری قرار دارد—دستگاهی که نه تنها یک ابزار تولید، بلکه یک سیستم مهندسی پیچیده است که امکان تبدیل مغزها و دانهها به محصولاتی نرم، یکدست و با کیفیت غذایی بالا را فراهم میکند. این مقاله به بررسی عمیق دستگاههای کرهگیری، از اصول عملکرد و انواع مختلف گرفته تا تأثیر آن بر صنایع غذایی و سلامت میپردازد.
از دانه تا خمیر: فلسفه فنی دستگاه کرهگیری
دستگاه کرهگیری، در هسته اصلی خود، ماشینی است که کار فیزیکی تبدیل مواد جامد و خشک به یک امولسیون نیمهجامد را انجام میدهد. این فرآیند بر اساس آزادسازی روغن طبیعی موجود در بافت مواد اولیه (مانند بادامزمینی، بادام، فندق یا کنجد) استوار است. زمانی که این مواد تحت فشار، برش و مالش شدید قرار میگیرند، دیواره سلولی آنها شکسته شده و روغن درون سلولها آزاد میشود. این روغن آزاد شده به عنوان یک روانساز و عامل پیونددهنده عمل کرده و ذرات ریز جامد را در بر میگیرد تا بافتی یکدست و کرمی ایجاد شود. چالش مهندسی اصلی در طراحی دستگاه، ایجاد تعادل بین اعمال انرژی کافی برای شکستن کامل سلولها و کنترل گرمای تولید شده در اثر اصطکاک است. گرمای بیش از حد میتواند به روغن آسیب زده، باعث اکسیداسیون شود، طعم محصول را تغییر دهد و مواد مغذی حساس به حرارت را از بین ببرد. بنابراین، یک دستگاه کرهگیری پیشرفته تنها یک آسیابکننده قوی نیست، بلکه یک سیستم مدیریت حرارت هوشمند نیز هست.
تکامل تاریخی: سفر از ابزار دستی تا خطوط تولید خودکار
سیر تکاملی دستگاههای کرهگیری داستان تطبیق تکنولوژی با مقیاس تقاضا است. در ابتدای تاریخ، از ابزارهای سادهای مانند هاون و دستههاون استفاده میشد. با صنعتیتر شدن جوامع، آسیابهای سنگی دستی و سپس آسیابهای چرخشی با نیروی آب یا حیوان پدید آمدند. انقلاب واقعی با ورود موتورهای الکتریکی قدرتمند در اوایل قرن بیستم اتفاق افتاد. اولین دستگاههای مکانیزه اغلب بر پایه سیستمهای سنگ آسیاب یا غلتکهای سنگین بودند.
در نیمه دوم قرن بیستم، با افزایش محبوبیت گسترده کره بادامزمینی در جهان غرب و شناخت بیشتر از ارزش غذایی کرههای گیاهی، دستگاههای صنعتی بزرگمقیاس توسعه یافتند. این دستگاهها از فولاد ضدزنگ ساخته میشدند و قادر به تولید صدها کیلوگرم در ساعت بودند. امروزه، در عصر دیجیتال و اتوماسیون، دستگاههای کرهگیری به سیستمهای یکپارچه و فوقالعاده پیچیدهای تبدیل شدهاند که با کنترل رایانهای، میتوانند هر پارامتر از فرآیند را تنظیم و ثبت کنند. این تکامل، افزایش عظیم در ظرفیت تولید، ثبات بیسابقه در کیفیت و تضمین ایمنی و بهداشت را به همراه داشته است.
گونهشناسی دستگاههای کرهگیری: تطابق با هر نیاز
دستگاههای کرهگیری را میتوان بر اساس مقیاس تولید، مکانیزم عمل و سطح اتوماسیون به دستههای مختلفی تقسیم کرد:
دستگاههای خانگی و کوچک:
این دستگاهها برای استفاده در منزل یا کسبوکارهای بسیار کوچک طراحی شدهاند. اغلب شبیه به بلندرهای پرقدرت یا آسیابکنندههای مخصوص عمل میکنند. مزیت اصلی آنها دسترسی آسان، قیمت نسبتاً پایین و امکان تولید مقادیر کم از محصولی کاملاً تازه و شخصیسازی شده (بدون شکر، نمک یا مواد افزودنی ناخواسته) است. محدودیت آنها در توان موتور، ظرفیت کم و احتمال گرم شدن در استفاده طولانیمدت است.
دستگاههای نیمهصنعتی (کافهها و کارگاههای کوچک):
این دسته، پل ارتباطی بین تولید خرد و کلان است. این دستگاهها معمولاً دارای موتوری قوی، مخزنی از جنس استیل ضدزنگ و سیستم تیغهای مستحکم هستند. ظرفیت آنها میتواند از ۵ تا ۵۰ کیلوگرم در ساعت متغیر باشد. بسیاری از مدلهای این رده مجهز به سیستمهای خنککننده ساده (مانند پرههای خنککننده روی بدنه) و کنترلکننده سرعت هستند. آنها برای رستورانهای تخصصی، کافههای سلامتمحور، فروشگاههای مواد غذایی سالم و کارآفرینانی که قصد راهاندازی یک برند کوچک را دارند، ایدهآل هستند.
دستگاههای صنعتی و خطوط تولید کامل:
اینها غولهای صنعت کرهگیری هستند که در کارخانههای بزرگ نصب میشوند. آنها اغلب به صورت یک خط تولید پیوسته عمل میکنند که ممکن است شامل مراحل زیر باشد: سیستم تخلیه و تمیز کردن مواد اولیه، برشتهکن با کنترل دقیق دما، سردکن سریع، پوستکن، آسیاب اولیه (خردکن)، آسیاب اصلی و همگنساز، میکسرهای بزرگ برای افزودن مواد (نمک، شکر، تثبیتکننده)، سیستم خلأ برای حذف هوا، خنککننده نهایی و انتقال خودکار به خط بستهبندی. کنترل این خطوط با استفاده از کنترلکنندههای منطقی برنامهپذیر (PLC) انجام میشود و تمام پارامترها (دما، زمان، سرعت، ویسکوزیته) به دقت ثبت و تنظیم میگردد. ظرفیت تولید این سیستمها میتواند از چند صد تا چندین هزار کیلوگرم در ساعت باشد.
مکانیسم کار و اجزای حیاتی در یک دستگاه صنعتی
در هسته اکثر دستگاههای صنعتی و نیمهصنعتی مدرن، یک اصل مشترک حاکم است: استفاده از تیغههای دوار با سرعت بسیار بالا در یک محفظه بسته و کنترلشده. فرآیند کار معمولاً به این صورت است:
مواد اولیه آماده (برشته شده و پوستگیری شده) وارد مخزن اصلی میشوند.
یک موتور الکتریکی پرقدرت، مجموعهای از تیغههای فولادی ضدزنگ را با سرعتی بین ۱۵۰۰ تا ۳۰۰۰ دور در دقیقه یا حتی بیشتر، میچرخاند.
در مرحله اول، این تیغهها مواد را به ذرات درشت خرد میکنند. با ادامه کار، اصطکاک و فشار افزایش یافته و روغن شروع به آزاد شدن میکند. مخلوط از حالت پودری به خمیری دانهدار تبدیل میشود.
در مرحله نهایی، تیغهها به کار خود ادامه داده و ذرات را به اندازه میکرونی میرسانند. روغن به طور کامل در بافت پخش شده و محصولی فوقالعاده نرم و کرمی حاصل میآید.
در دستگاههای پیشرفته، مرحله همگنسازی نهایی ممکن است در یک محفظه تحت خلأ انجام شود تا حبابهای هوا خارج شده، از اکسیداسیون جلوگیری شود و بافت متراکمتر و صافتری ایجاد گردد.
اجزای کلیدی شامل: مخزن استیل ضدزنگ با طراحی بهداشتی، مجموعه تیغههای دوار از جنس فولاد سخت، موتور با گشتاور بالا (اغلب با درایو کنترل سرعت VFD)، سیستم خنککننده (کویلهای آبی یا هوایی)، سنسورهای دما، و یک کنترلپنل برای تنظیم و مانیتورینگ است.
چالشهای تولید و راهکارهای مهندسی نوین
دستیابی به کرهای با کیفیت عالی و ثابت، مستلزم غلبه بر چند چالش فنی است که طراحی دستگاه مدرن پاسخگوی آنهاست:
مدیریت حرارت: چالش اصلی. راهکارها عبارتند از: استفاده از موتورهای با بازدهی بالا، طراحی آیرودینامیک تیغهها برای کاهش اصطکاک، نصب سیستمهای خنککننده فعال (مانند جکیت آب سرد در اطراف مخزن)، و محدود کردن زمان هر چرخه تولید.
جدا شدن روغن: در کرههای طبیعی، روغن تمایل به جداشدن دارد. راهکارهای فنی شامل بهینهسازی اندازه ذرات برای ایجاد امولسیون پایدار، استفاده از همگنسازهای فشار فوقبالا و در برخی موارد، افزودن مقدار بسیار کمی از تثبیتکنندههای طبیعی مجاز (مانند روغن پالم فرآورینشده) است.
یکنواختی بافت: تضمین یکنواختی در هر بار تولید نیاز به کنترل دقیق زمان آسیاب، سرعت چرخش و کیفیت مواد اولیه دارد. دستگاههای صنعتی با برنامهریزی دیجیتال و حلقههای کنترل فیدبک این ثبات را ایجاد میکنند.
بهداشت و تمیزکاری: باقیماندن ذرات محصول قدیمی میتواند باعث آلودگی متقاطع شود. طراحی مدرن بر پایه اصول طراحی بهداشتی است: سطوح صیقلی بدون درز، گوشههای گرد، قابلیت باز کردن سریع و در سیستمهای بزرگ، سیستم شستشوی در محل (CIP) که به صورت خودکار دستگاه را تمیز میکند.
**حوزههای کاربرد گسترده و آینده فناوری**
دستگاه کرهگیری امروزه منحصر به تولید کره بادامزمینی نیست. از این فناوری برای تولید طیف وسیعی از محصولات استفاده میشود: انواع کره مغزها (بادام، فندق، پسته، بادامهندی)، ارده کنجد، کره تخمه آفتابگردان و کدو تنبل، و حتی محصولات نوآورانهای مانند کره حبوبات یا مخلوطهای پروتئینی. این تنوع، بازار محصولات گیاهی، سالم و بدون گلوتن را به شدت گسترش داده است.
آینده این فناوری به سوی چند محور اصلی در حرکت است:
هوشمندسازی و اینترنت اشیاء (IoT): دستگاههایی که بتوانند دادههای فرآیند و کیفیت مواد اولیه را تحلیل کرده و تنظیمات را به طور خودکار برای دستیابی به نتیجه مطلوب بهینه کنند. پایش از راه دور عملکرد و پیشبینی نیاز به تعمیرات.
توسعه پایدار: طراحی دستگاههایی با مصرف انرژی و آب کمتر، استفاده از مواد بازیافتی در ساخت، و بازیابی گرمای اتلافی برای استفاده در سایر بخشهای کارخانه.
شخصیسازی و تولید خرد: توسعه دستگاههای فروشگاهی یا کوچک که به مشتری اجازه میدهد با انتخاب مواد اولیه و افزودنیها (مانند عسل، دارچین، پودر کاکائو)، کره شخصیسازی شده خود را در لحظه تولید کند.
افزایش کارایی و تطبیقپذیری: تحقیقات بر روی طراحیهای جدید تیغه و محفظه آسیاب برای کاهش زمان تولید و افزایش قابلیت دستگاه برای کار با مواد اولیه گوناگون متمرکز است.
**نتیجهگیری: دستگاهی فراتر از یک وسیله تولید**
دستگاه کرهگیری در دنیای امروز، تنها یک ماشین نیست؛ بلکه یک جزء حیاتی در اکوسیستم غذایی مدرن است. این دستگاه امکان تولید انبوه، ایمن و مقرونبهصرفه خوراکیهای مغذی و مورد علاقه میلیونها نفر را فراهم کرده است. وجود آن به توسعه اقتصادی، ایجاد فرصتهای کارآفرینی (از کارگاههای کوچک تا کارخانههای بزرگ) و مهمتر از همه، به ارتقای سطح سلامت جامعه با فراهم آوردن جایگزینهای غذایی سالم کمک شایانی کرده است.
با تداوم روند جهانی گرایش به سمت غذاهای کامل، گیاهی و کمفرآوریشده، اهمیت و تقاضا برای دستگاههای کرهگیری با کیفیت افزایش خواهد یافت. آینده از آن دستگاههایی است که نه تنها قدرتمند و بادوام باشند، بلکه هوشمند، پایدار و منعطف بوده تا بتوانند پاسخگوی نیازهای متنوع و در حال تغییر بازار و نیز انتظارات روزافزون مصرفکنندگان برای شفافیت، خلوص و کیفیت برتر باشند. سرمایهگذاری در پیشرفت این فناوری، در حقیقت سرمایهگذاری در ساختن آیندهای با تنوع غذایی بیشتر و سلامت پایهای قویتر است.
از دانه تا خمیر: فلسفه فنی دستگاه کرهگیری
دستگاه کرهگیری، در هسته اصلی خود، ماشینی است که کار فیزیکی تبدیل مواد جامد و خشک به یک امولسیون نیمهجامد را انجام میدهد. این فرآیند بر اساس آزادسازی روغن طبیعی موجود در بافت مواد اولیه (مانند بادامزمینی، بادام، فندق یا کنجد) استوار است. زمانی که این مواد تحت فشار، برش و مالش شدید قرار میگیرند، دیواره سلولی آنها شکسته شده و روغن درون سلولها آزاد میشود. این روغن آزاد شده به عنوان یک روانساز و عامل پیونددهنده عمل کرده و ذرات ریز جامد را در بر میگیرد تا بافتی یکدست و کرمی ایجاد شود. چالش مهندسی اصلی در طراحی دستگاه، ایجاد تعادل بین اعمال انرژی کافی برای شکستن کامل سلولها و کنترل گرمای تولید شده در اثر اصطکاک است. گرمای بیش از حد میتواند به روغن آسیب زده، باعث اکسیداسیون شود، طعم محصول را تغییر دهد و مواد مغذی حساس به حرارت را از بین ببرد. بنابراین، یک دستگاه کرهگیری پیشرفته تنها یک آسیابکننده قوی نیست، بلکه یک سیستم مدیریت حرارت هوشمند نیز هست.

تکامل تاریخی: سفر از ابزار دستی تا خطوط تولید خودکار
سیر تکاملی دستگاههای کرهگیری داستان تطبیق تکنولوژی با مقیاس تقاضا است. در ابتدای تاریخ، از ابزارهای سادهای مانند هاون و دستههاون استفاده میشد. با صنعتیتر شدن جوامع، آسیابهای سنگی دستی و سپس آسیابهای چرخشی با نیروی آب یا حیوان پدید آمدند. انقلاب واقعی با ورود موتورهای الکتریکی قدرتمند در اوایل قرن بیستم اتفاق افتاد. اولین دستگاههای مکانیزه اغلب بر پایه سیستمهای سنگ آسیاب یا غلتکهای سنگین بودند.
در نیمه دوم قرن بیستم، با افزایش محبوبیت گسترده کره بادامزمینی در جهان غرب و شناخت بیشتر از ارزش غذایی کرههای گیاهی، دستگاههای صنعتی بزرگمقیاس توسعه یافتند. این دستگاهها از فولاد ضدزنگ ساخته میشدند و قادر به تولید صدها کیلوگرم در ساعت بودند. امروزه، در عصر دیجیتال و اتوماسیون، دستگاههای کرهگیری به سیستمهای یکپارچه و فوقالعاده پیچیدهای تبدیل شدهاند که با کنترل رایانهای، میتوانند هر پارامتر از فرآیند را تنظیم و ثبت کنند. این تکامل، افزایش عظیم در ظرفیت تولید، ثبات بیسابقه در کیفیت و تضمین ایمنی و بهداشت را به همراه داشته است.
گونهشناسی دستگاههای کرهگیری: تطابق با هر نیاز
دستگاههای کرهگیری را میتوان بر اساس مقیاس تولید، مکانیزم عمل و سطح اتوماسیون به دستههای مختلفی تقسیم کرد:
دستگاههای خانگی و کوچک:
این دستگاهها برای استفاده در منزل یا کسبوکارهای بسیار کوچک طراحی شدهاند. اغلب شبیه به بلندرهای پرقدرت یا آسیابکنندههای مخصوص عمل میکنند. مزیت اصلی آنها دسترسی آسان، قیمت نسبتاً پایین و امکان تولید مقادیر کم از محصولی کاملاً تازه و شخصیسازی شده (بدون شکر، نمک یا مواد افزودنی ناخواسته) است. محدودیت آنها در توان موتور، ظرفیت کم و احتمال گرم شدن در استفاده طولانیمدت است.
دستگاههای نیمهصنعتی (کافهها و کارگاههای کوچک):
این دسته، پل ارتباطی بین تولید خرد و کلان است. این دستگاهها معمولاً دارای موتوری قوی، مخزنی از جنس استیل ضدزنگ و سیستم تیغهای مستحکم هستند. ظرفیت آنها میتواند از ۵ تا ۵۰ کیلوگرم در ساعت متغیر باشد. بسیاری از مدلهای این رده مجهز به سیستمهای خنککننده ساده (مانند پرههای خنککننده روی بدنه) و کنترلکننده سرعت هستند. آنها برای رستورانهای تخصصی، کافههای سلامتمحور، فروشگاههای مواد غذایی سالم و کارآفرینانی که قصد راهاندازی یک برند کوچک را دارند، ایدهآل هستند.
دستگاههای صنعتی و خطوط تولید کامل:
اینها غولهای صنعت کرهگیری هستند که در کارخانههای بزرگ نصب میشوند. آنها اغلب به صورت یک خط تولید پیوسته عمل میکنند که ممکن است شامل مراحل زیر باشد: سیستم تخلیه و تمیز کردن مواد اولیه، برشتهکن با کنترل دقیق دما، سردکن سریع، پوستکن، آسیاب اولیه (خردکن)، آسیاب اصلی و همگنساز، میکسرهای بزرگ برای افزودن مواد (نمک، شکر، تثبیتکننده)، سیستم خلأ برای حذف هوا، خنککننده نهایی و انتقال خودکار به خط بستهبندی. کنترل این خطوط با استفاده از کنترلکنندههای منطقی برنامهپذیر (PLC) انجام میشود و تمام پارامترها (دما، زمان، سرعت، ویسکوزیته) به دقت ثبت و تنظیم میگردد. ظرفیت تولید این سیستمها میتواند از چند صد تا چندین هزار کیلوگرم در ساعت باشد.

مکانیسم کار و اجزای حیاتی در یک دستگاه صنعتی
در هسته اکثر دستگاههای صنعتی و نیمهصنعتی مدرن، یک اصل مشترک حاکم است: استفاده از تیغههای دوار با سرعت بسیار بالا در یک محفظه بسته و کنترلشده. فرآیند کار معمولاً به این صورت است:
مواد اولیه آماده (برشته شده و پوستگیری شده) وارد مخزن اصلی میشوند.
یک موتور الکتریکی پرقدرت، مجموعهای از تیغههای فولادی ضدزنگ را با سرعتی بین ۱۵۰۰ تا ۳۰۰۰ دور در دقیقه یا حتی بیشتر، میچرخاند.
در مرحله اول، این تیغهها مواد را به ذرات درشت خرد میکنند. با ادامه کار، اصطکاک و فشار افزایش یافته و روغن شروع به آزاد شدن میکند. مخلوط از حالت پودری به خمیری دانهدار تبدیل میشود.
در مرحله نهایی، تیغهها به کار خود ادامه داده و ذرات را به اندازه میکرونی میرسانند. روغن به طور کامل در بافت پخش شده و محصولی فوقالعاده نرم و کرمی حاصل میآید.
در دستگاههای پیشرفته، مرحله همگنسازی نهایی ممکن است در یک محفظه تحت خلأ انجام شود تا حبابهای هوا خارج شده، از اکسیداسیون جلوگیری شود و بافت متراکمتر و صافتری ایجاد گردد.
اجزای کلیدی شامل: مخزن استیل ضدزنگ با طراحی بهداشتی، مجموعه تیغههای دوار از جنس فولاد سخت، موتور با گشتاور بالا (اغلب با درایو کنترل سرعت VFD)، سیستم خنککننده (کویلهای آبی یا هوایی)، سنسورهای دما، و یک کنترلپنل برای تنظیم و مانیتورینگ است.
چالشهای تولید و راهکارهای مهندسی نوین
دستیابی به کرهای با کیفیت عالی و ثابت، مستلزم غلبه بر چند چالش فنی است که طراحی دستگاه مدرن پاسخگوی آنهاست:
مدیریت حرارت: چالش اصلی. راهکارها عبارتند از: استفاده از موتورهای با بازدهی بالا، طراحی آیرودینامیک تیغهها برای کاهش اصطکاک، نصب سیستمهای خنککننده فعال (مانند جکیت آب سرد در اطراف مخزن)، و محدود کردن زمان هر چرخه تولید.
جدا شدن روغن: در کرههای طبیعی، روغن تمایل به جداشدن دارد. راهکارهای فنی شامل بهینهسازی اندازه ذرات برای ایجاد امولسیون پایدار، استفاده از همگنسازهای فشار فوقبالا و در برخی موارد، افزودن مقدار بسیار کمی از تثبیتکنندههای طبیعی مجاز (مانند روغن پالم فرآورینشده) است.
یکنواختی بافت: تضمین یکنواختی در هر بار تولید نیاز به کنترل دقیق زمان آسیاب، سرعت چرخش و کیفیت مواد اولیه دارد. دستگاههای صنعتی با برنامهریزی دیجیتال و حلقههای کنترل فیدبک این ثبات را ایجاد میکنند.
بهداشت و تمیزکاری: باقیماندن ذرات محصول قدیمی میتواند باعث آلودگی متقاطع شود. طراحی مدرن بر پایه اصول طراحی بهداشتی است: سطوح صیقلی بدون درز، گوشههای گرد، قابلیت باز کردن سریع و در سیستمهای بزرگ، سیستم شستشوی در محل (CIP) که به صورت خودکار دستگاه را تمیز میکند.
**حوزههای کاربرد گسترده و آینده فناوری**
دستگاه کرهگیری امروزه منحصر به تولید کره بادامزمینی نیست. از این فناوری برای تولید طیف وسیعی از محصولات استفاده میشود: انواع کره مغزها (بادام، فندق، پسته، بادامهندی)، ارده کنجد، کره تخمه آفتابگردان و کدو تنبل، و حتی محصولات نوآورانهای مانند کره حبوبات یا مخلوطهای پروتئینی. این تنوع، بازار محصولات گیاهی، سالم و بدون گلوتن را به شدت گسترش داده است.
آینده این فناوری به سوی چند محور اصلی در حرکت است:
هوشمندسازی و اینترنت اشیاء (IoT): دستگاههایی که بتوانند دادههای فرآیند و کیفیت مواد اولیه را تحلیل کرده و تنظیمات را به طور خودکار برای دستیابی به نتیجه مطلوب بهینه کنند. پایش از راه دور عملکرد و پیشبینی نیاز به تعمیرات.
توسعه پایدار: طراحی دستگاههایی با مصرف انرژی و آب کمتر، استفاده از مواد بازیافتی در ساخت، و بازیابی گرمای اتلافی برای استفاده در سایر بخشهای کارخانه.
شخصیسازی و تولید خرد: توسعه دستگاههای فروشگاهی یا کوچک که به مشتری اجازه میدهد با انتخاب مواد اولیه و افزودنیها (مانند عسل، دارچین، پودر کاکائو)، کره شخصیسازی شده خود را در لحظه تولید کند.
افزایش کارایی و تطبیقپذیری: تحقیقات بر روی طراحیهای جدید تیغه و محفظه آسیاب برای کاهش زمان تولید و افزایش قابلیت دستگاه برای کار با مواد اولیه گوناگون متمرکز است.
**نتیجهگیری: دستگاهی فراتر از یک وسیله تولید**
دستگاه کرهگیری در دنیای امروز، تنها یک ماشین نیست؛ بلکه یک جزء حیاتی در اکوسیستم غذایی مدرن است. این دستگاه امکان تولید انبوه، ایمن و مقرونبهصرفه خوراکیهای مغذی و مورد علاقه میلیونها نفر را فراهم کرده است. وجود آن به توسعه اقتصادی، ایجاد فرصتهای کارآفرینی (از کارگاههای کوچک تا کارخانههای بزرگ) و مهمتر از همه، به ارتقای سطح سلامت جامعه با فراهم آوردن جایگزینهای غذایی سالم کمک شایانی کرده است.
با تداوم روند جهانی گرایش به سمت غذاهای کامل، گیاهی و کمفرآوریشده، اهمیت و تقاضا برای دستگاههای کرهگیری با کیفیت افزایش خواهد یافت. آینده از آن دستگاههایی است که نه تنها قدرتمند و بادوام باشند، بلکه هوشمند، پایدار و منعطف بوده تا بتوانند پاسخگوی نیازهای متنوع و در حال تغییر بازار و نیز انتظارات روزافزون مصرفکنندگان برای شفافیت، خلوص و کیفیت برتر باشند. سرمایهگذاری در پیشرفت این فناوری، در حقیقت سرمایهگذاری در ساختن آیندهای با تنوع غذایی بیشتر و سلامت پایهای قویتر است.
- ۰ ۰
- ۰ نظر

